Bernard Hammelburg | Bnr

Is Amerika een land geworden waarin het hoogste recht wordt gedefinieerd als het recht om terug te keren naar het breinaaldentijdperk? Een land waarvan het motto uit velen één op zn Orwelliaans verandert in sommige varkens zijn gelijker dan andere? Een land waar de beurskoers regeert? Of keert uit dit moment van electoraal vacuüm, van wachten op de uitslag, het oude Amerika terug? Het land met het hoogste aantal Nobelprijswinnaars ter wereld. De bakermat van de jazz, van de iPhone, de sneaker, cola, de hamburger, de Broadway-musical. Lees ook |BNR Election Night | Volg live de Amerikaanse verkiezingen Voor ons is de verkiezing niet zozeer een referendum over Trump als wel over Amerika. Zijn we, als de laatste stemmen zijn geteld, de advocaten zijn uitgevochten, de verliezer de overwinning van zijn tegenstander moet erkennen, bondgenoten of vroegere bondgenoten? Zijn we kennissen of vrienden?Naïeve gedachte Zo denken wij, en dat is naïef. Over de kwesties die óns aangaan liggen Biden en Trump niet zo ver

Het verhaal uit de Britse Observer komt erop neer dat Johnson voortgang in de Brexit-onderhandelingen probeert te traineren omdat hij de uitslag van de Amerikaanse verkiezingen afwacht. Als vriend en Brexit-supporter Trump wint, zet hij volledig in op een handelsovereenkomst met de Verenigde Staten, en laat hij Europa verder schieten. Dat zou een bewuste keuze voor een no-deal Brexit betekenen, en dus een kolossale schadepost voor de EU-landen, waaronder Nederland. Kost ons dus volgens de Algemene Rekenkamer op zn minst anderhalf miljard.Handelsverdrag Volgens het artikel in de Britse zondagkrant maakt een overwinning van Joe Biden de omgekeerde optie mogelijk, namelijk een handelsverdrag tussen Europa en Amerika. Trump haalde een streep door de eerste pogingen van dat zogenoemde TTIP-verdrag, maar Biden zou de draad weer kunnen oppakken. Dan hebben de Britten het nakijken. Dat zou trouwens heel verstandig zijn van Biden, want vergeleken bij de mega-handelspartner Europa is het Verenigd Koninkrijk een mug.

Bij Charlie Hebdo was het precies omgekeerd. Een sullig satirisch Frans weekblad dat ranzige cartoons van de profeet publiceerde. Net zo smakeloos als de antisemitische spotprenten uit de nazitijd, waarvan moderne varianten nog altijd de ronde doen. Luister terug |Frankrijk onderzoekt moslimorganisaties na onthoofding leraar Maar daar houden alle vergelijkingen op. Joden hebben alle reden om woedend te zijn over die cartoons, maar ze schieten geen kalasjnikovs leeg op redacties. Net zo min als christenen. Het Vaticaan deed destijds grote moeite om de publicatie van de Da Vinci Code en de gelijknamige speelfilm tegen te houden, over de door auteur Dan Brown verzonnen nazaten van Jezus en Maria Magdalena. Voor gelovigen pure blasfemie, maar het Vaticaan stelde geen nieuwe Inquisitie in om Brown, zijn uitgever of de filmploeg op te blazen - of te onthoofden.Jihadistische methode Het verachtelijke is de jihadistische methode. Achter de aanslag op Charlie Hebdo zaten mannetjes met baarden in Jemen - heel ver

BNR haalde al in augustus de feiten boven water: in wijken met grote armoe en veel migranten is het coronaprobleem onevenredig groot. VPROs Argos bevestigde dat beeld met onderzoek over IC-patiënten in grote ziekenhuizen. Daarop volgde een standaardsneer van Geert Wilders over migranten die de IC-bedden van besmette brave, blanken blokkeren, en natuurlijk vloog iedereen iedereen toen in de haren. Kern van de discussie is de privacy. In veel landen, zoals het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, heerst daarover een andere opvatting. Verdachten en veroordeelden in rechtszaken, bijvoorbeeld, komen met naam en toenaam in de media, inclusief interviews met familieleden, vrienden, klasgenoten en collegas. Wij vinden dat ongepast, en houden het op initialen. Zij vinden dit soort privacy censuur. Dat anonimiseren is in Nederland ook leidend in de medische wereld. En ook daar zie je bij de Britten en Amerikanen het diametraal tegenovergestelde. Het medische tijdschrift The Lancet publiceert heel precies de et

Net als met zijn belastingen, vindt Don Coronaleone dat zijn gezondheid privédomein is. Dus hoewel hij maandenlang beweerde dat hij elke dag op Covid-19 wordt getest, mogen zijn artsen niet vertellen wanneer zijn laatste negatieve test was. Of op welk moment zij vaststelden dat hij besmet was. Of waarom ze hem ziek naar huis lieten gaan. Het past in Trumps strategie. Hij brieste voortdurend tegen zijn staf dat hij het ziekenhuis uit wilde. En weg was hij, gevolgd door een theatrale balkonscène op het Witte Huis, zonder mondkapje. Hij twitterde: Ik voel me prima. Wees niet bang voor corona. Laat het je leven niet domineren. We hebben, onder de regering-Trump, geweldige medicijnen en kennis ontwikkeld. Ik voel me beter dan twintig jaar geleden. En daarna deze boodschap: We nemen de leiding in deze strijd. Als jullie leider, moest ik dat doen. Ik weet dat er gevaar is, maar ik moest het doen. Ik stond vooraan en nam de leiding.' Geen woord over de 210.000 Amerikanen die inmiddels aan corona zijn bezweken.Cockta

Ik kom het cijfer tegen op zoek naar antwoord op de vraag waarom het in New York, waar nog maar enkele maanden geleden de koelwagens voor de ziekenhuizen stonden om de lichamen af te voeren, nu juist zo goed gaat. Corona in Queens is een metafoor: in de arme, voornamelijk zwarte en bruine wijken zijn zoveel slachtoffers gevallen dat het virus daar goeddeels is uitgeraasd. In de meeste witte wijken was en is de schade al die maanden gering. Darwin krijgt weer gelijk: de sterksten overleven. Er zit een universele les in het verhaal van de wijk Corona. Covid-19 slaat onevenredig hard toe in migrantenwijken, in Amsterdam bijvoorbeeld in Nieuw-West en Zuidoost. Omdat ze daar de taal niet verstaan, Omdat een huwelijksfeest in streng religieuze kring een zeldzaam moment van seksuele bevrijding is, dat geen minister, BOA of agent begrijpt laat staan kan tegenhouden. Rutte en De Jonge houden hun verhaal wel met een doventolk, maar een Nederlandstalige geen Turkse, Ghanese of Marokkaanse. Hun verhaal bereikt kijkers

Wat Amerika wilde was dat de VN-sancties tegen Iran weer worden ingesteld, nu Trump zich uit de Irandeal heeft teruggetrokken. Maar de andere deelnemers in die deal - Rusland, China, Frankrijk, het VK en Duitsland - vinden dat juridische lariekoek, en de Veiligheidsraad vindt dat ook. Natuurlijk wist minister Pompeo van buitenlandse zaken van tevoren hoe het bij de VN zou aflopen, en dus was het alleen maar een opmaat. Want wat voegde hij eraan toe: Amerika beschouwt de sancties per onmiddellijk als opnieuw ingevoerd, en bedrijven, personen of landen die zaken doen met Iran, kunnen eveneens worden getroffen door Amerikaanse sancties. Alles wijst erop dat de Amerikanen hóópten op de reacties bij de VN.Opvoeren van de druk Het gaat dus om het opvoeren van de druk op Iran, en daarop is het Amerikaanse beleid steeds meer gericht. Het bij elkaar brengen van Israël, de Emiraten en Bahrein past daarin. Momenteel wordt onderhandeld met Oman, Soedan, Mauritanië, Marokko en Saoedi-Arabië om vergelijkbare verdragen uit

Dat laatste is belangrijk, want wat we niet moeten doen is denken dat zich in de nesten werken hetzelfde is als verliezen. Zoals het een goede acteur betaamt, heeft Boris namelijk precies door wat de meerderheid van zijn publiek wil, en dat is een Brexit zonder enige concessie. Geen speciale regeling voor Noord-Ierland, geen zeurende Europese douane, geen afhankelijkheid van de EU, op welke manier dan ook.Vermakelijk Door de al gemaakte scheidingsovereenkomst met de EU op hoofdpunten op te zeggen, handelt hij in strijd met het internationale recht, zoals onder meer vijf oud-premiers hem voorhouden. En de manier waarop oud-Labourleider Ed Miliband Boris onderuit haalde met de stelling dat de premier zelf geen notie heeft van wat er in de wet staat, was bijzonder vermakelijk. Maar het doet er niet toe. Luister terug | Londen kan ook handelsdeal met VS wel vergeten Op een paar dissidenten na, kreeg Boris bij de eerste stemming in het Lagerhuis bijna alle partijgenoten mee. Formeel betekende dit alleen dat de

Over de pijpleiding woedt al jaren een fel politiek conflict . Polen de Baltische staten zijn er fel op tegen. Amerika dreigt met sancties als het project echt van start gaat. Nederland neemt een opmerkelijk standpunt in: de pijpleiding is een commercieel project, en daar gaat de regering niet over. Shell maakt trouwens deel uit van het uit 120 partners bestaande Nord Stream-consortium, dat onder leiding staat van de Russische energiereus Gazprom en is gevestigd in Zwitserland. Lees ook |Nord Stream 2 door zaak Navalny nu politieke kwestieKritiek en dreigementen Angela Merkel heeft zich jarenlang, eigenlijk tot nu toe, tegen alle kritiek en de dreigementen verzet. Over Nord Stream 2 was ze niet aanspreekbaar. Eerdere Russische aanslagen, zoals de vergiftiging van Sergei Skripal en zijn dochter, in Engeland, veroordeelde ze wel, maar ze verbond er geen consequenties aan. Wat is het verschil tussen Skripal en Navalny? Ja, Navalny werd door een Duitse organisatie uit een ziekenhuis in Omsk gehaald en overgevl

De vlucht, dwars over Saoedi-Arabië ook een historisch moment bracht het Amerikaanse en Israëlische onderhandelingsteam naar de Verenigde Arabische Emiraten voor het uitwerken van hun vredesplan, wat ook historisch is. Ik vond het mooi, die Boeing met het woord vrede erop in het Arabisch, Engels en Hebreeuws. Dat de hoofdrolspelers, Donald Trump, Bibi Netanyahu en Mohammed bin Zayet, hun eigen politieke motieven hebben een corruptieschandaal, verkiezingen, een front vormen tegen Iran, wapendeals het doet er even niets toe. Een topprestatie is een topprestatie. Luister terug | De Wereld | Joe Biden's moment Een paar details vertellen het verhaal nog beter. Nieuwsstation Al Arabiya bracht het nieuws heel prominent. Is dat bijzonder? Ja, want het station is eigendom van de Saoedische regering, en dus is de boodschap dat het huis-Saoed zijn zegen geeft los van het toelaten van die Boeing in zijn luchtruim. Al Jazeera was veel kritischer, en schreef een boos stuk over de knieval voor Amerika, lafheid van d

Hoewel de schijn bestaat van enorme tegenstellingen in de aanpak tussen verschillende landen, is de problematiek opvallend identiek, en lopen de spanningen om dezelfde redenen op. Gebrek aan leiderschap, gebrek aan duidelijkheid, inconsequente regels, willekeur bij de toepassing. De waarheid is dat de deskundigen er nog steeds bitter weinig van snappen, en dat overheden al helemaal geen idee hebben. Grote drukte buiten, bijvoorbeeld. Bij de massademonstraties in Amerika na de moord op George Floyd, zijn nauwelijks mensen besmet , al beweert Donald Trump van wel. Hetzelfde geldt voor de omstreden demonstratie op de Dam, waar volgens de berichten welgeteld één deelnemer corona kreeg. In België en Spanje dreigt zo ongeveer het schavot op het niet dragen van een mondkapje, in Nederland hoeft het, op het openbaar vervoer, een paar drukke buurten en markten na, nergens. In Amerika schreeuwen de virologen van de daken dat het bewijs overtuigend is dat die mondkapjes het verschil betekenen tussen leven en dood, in

Hoewel de schijn bestaat van enorme tegenstellingen in de aanpak tussen verschillende landen, is de problematiek opvallend identiek, en lopen de spanningen om dezelfde redenen op. Gebrek aan leiderschap, gebrek aan duidelijkheid, inconsequente regels, willekeur bij de toepassing. De waarheid is dat de deskundigen er nog steeds bitter weinig van snappen, en dat overheden al helemaal geen idee hebben. Grote drukte buiten, bijvoorbeeld. Bij de massademonstraties in Amerika na de moord op George Floyd, zijn nauwelijks mensen besmet , al beweert Donald Trump van wel. Hetzelfde geldt voor de omstreden demonstratie op de Dam, waar volgens de berichten welgeteld één deelnemer corona kreeg. In België en Spanje dreigt zo ongeveer het schavot op het niet dragen van een mondkapje, in Nederland hoeft het, op het openbaar vervoer, een paar drukke buurten en markten na, nergens. In Amerika schreeuwen de virologen van de daken dat het bewijs overtuigend is dat die mondkapjes het verschil betekenen tussen leven en dood, in N

Onafhankelijk Palestina Een aantal Arabische landen staat op het punt de Emiraten te volgen: Bahrein waarschijnlijk als eerste, dan Oman. Marokko, en zelfs Saoedi-Arabië en Qatar spelen ook met de gedachte. De Soennitische wereld verenigt zich met Israël tegen de Sjiitische as: Iran, Syrië, Libanon en Irak. Daarmee gaat het Saoedische vredesplan van 2002, aangenomen door de Arabische Liga, overboord. Dat plan luidde simpelweg: Israël trekt zich terug tot de grenzen van 1967, er komt een onafhankelijk Palestina, in ruil waarvoor alle Arabische landen vrede sluiten met Israël. Nu sluiten ze vrede zonder een onafhankelijk Palestina, wat een ommezwaai is van enorme omvang. Luister terug |Bernard Hammelburg | Schurkenstaat De waarheid is dat de Palestijnen in de Arabische wereld nooit populair zijn geweest. In de meeste landen waar Palestijnen wonen, worden ze met de nek aangekeken. Maar op papier en officieel, steunde de Arabische Liga hen wel. En 5 miljoen mensen in Gaza en op de Westoever van de Jordaan kun

Woedende demonstranten komen met terechte eisen. Tegen de schurkenstaat. Over de onvoorstelbare corruptie. Over de politieke vriendjespolitiek. Over een economische en financiële crisis die al lang voor corona begon. Over de onverschilligheid van de politieke elite. En vooral over de feitelijke coup die Hezbollah heeft uitgevoerd. Hezbollah, naar de opvatting van de EU en VS een terroristische organisatie, met een leger dat groter is dan de officiële Libanese krijgsmacht. Maar dat, met haar politieke vleugel, deel uitmaakt van de coalitie. De regering is afgetreden, maar de Libanezen noemen dat, terecht, een schijnvertoning. Net als het vliegveld, heeft Hezbollah de haven al jaren volledig in handen. Die gebruikt zij voor het smokkelen van gebruikte autos, telecom- en internetservers, drugs en wapens naar een netwerk dat reikt tot Afrika en Latijns-Amerika. Die wapens, meestal afkomstig uit Iran, of uit Noord-Korea en dan vía Iran, gaan door naar de Hezbollah-troepen die in Syrië vechten voor Assad, of worde

Minister van Buitenlandse Zaken Pompeo was er heel stellig over: data over Amerikanen die Chinese software zoals Tiktok gebruiken gaan linearecta naar dat onverzadigbare monster, de Chinese Communistische Partij. Wie ben ik om het tegen te spreken, al vraag ik me af wat dat onverzadigbare monster moet met de gegevens van tachtig miljoen Amerikaanse jongelui, die zich voornamelijk vergapen aan piepjonge en vaak al schatrijke sterren, die dansend en grappen makend door beeld huppelen. Luister terug | Bernard Hammelburg | Slavernij-excuus Hoewel: die jonge sterren zijn goud voor de reclame-industrie, dus misschien denkt het Chinese monster: meer dan de helft van de kijkers is stemgerechtigd, dus kunnen we China-hater Trump een noedeltje van eigen deeg laten proeven. Dat andere hippe fenomeen, K-Pop, en Tiktok slaagden er immers in Trumps belangrijkste verkiezingsstunt van het seizoen, een als kolossaal aangekondigde campagnebijeenkomst in Tulsa , te laten mislukken. Door massaal kaartjes te bestellen en ver

Er staat wel wat tegenover. Emancipatie is een leerproces, en iemand moet mij bijpraten over iets waarvan ik niets wist: zwarte milities in Amerika. Wacht even: milities zijn toch enge witte mannen uit staten als Michigan, in battledress en tot de tanden bewapend met messen, granaten en machinegeweren? Van die Rambos, die zichzelf en hun witte broeders en zusters beschermen tegen de gewapende, linkse tirannie die hen bedreigt? En die zich beroepen op het Tweede Amendement van de Grondwet, dat dit alles sanctioneert? In Lansing, de hoofdstad van Michigan, trok een tijdje geleden een bende bewapende neonazis het staats-Capitool binnen, als protest tegen de in hun ogen extreemlinkse gouverneur Gretchen Whitmer. En om te laten zien dat het mág, volgens de wetten van Michigan bewapend het Capitool binnengaan. En wat gebeurde vlak daarop? Het zwarte parlementslid Sarah Anthony kwam het Capitool binnen, begeleid door drie tot de tanden bewapende mannen, een zwarte militie, dus. Sinds de moord op George Floyd, gro

In de eerste plaats om de hysterie en de onverdraagzaamheid over de media. Het gemak waarmee, bijvoorbeeld, verondersteld rechtse columnisten in de Telegraaf of als links ervaren opiniemakers in NRC of Volkskrant worden verketterd, vooral op de asociale media, is tenenkrommend. Maar het is nog niets vergeleken bij wat er in Amerika, the Land of the Free, gebeurt.Weggepest Bari Weiss, conservatief columniste bij de New York Times, nam ontslag omdat ze zei te zijn weggepest, door collegas die haar via interne berichten voor verrader uitmaakten, maar vooral door Twitter, waar ze voor nazi, racist en moslimhater werd uitgemaakt. Twitter is kennelijk de chef van het journalistieke beleid van de New York Times geworden, schrijft ze. Je kunt het spel alleen meespelen door het 4000ste stuk te schrijven waarin je betoogt dat Donald Trump een extreem gevaar voor de wereld is. Nog opmerkelijker is het ontslag van Andrew Sullivan, een Britse aartsconservatieve journalist die voor het progressieve New York Magazine sche

Zweden, Frankrijk, Duitsland, Denemarken en Nederland willen een robuust Europees antwoord op de invoering van de nieuwe veiligheidswet , die de schijn van vrijheid in Hong Kong wegneemt. Maar wat dat robuuste antwoord dan precies moet zijn, zeggen ze er niet bij simpelweg omdat ze het niet weten. Sancties tegen China? Vergeet het maar. Amerika zegt ook het er niet bij te laten zitten, maar in de schaakpartij tussen Donald Trump en Xi Jinping, verliest Trump de ene na de andere zet. Beluister ook |China Podcast | Is er nog een toekomst voor democratisch Hong Kong De westerse wereld lijdt wel erg aan selectieve verontwaardiging. In de aanloop naar de overdracht, in 1997, wilden Hong Kongers met honderdduizenden tegelijk weg, maar hun Britse staatsburgerschap werd niet erkend. Zij hadden een British National Overseas paspoort, wat gewoon een nepdocument. was. In het Verenigd Koninkrijk waren ze dus niet welkom. Uiteindelijk waren het Canada, Australië en Taiwan die hun grenzen openden. Dat Boris Johnson nu,

Trump waarschuwde in een toespraak ter gelegenheid van de Amerikaanse nationale feestdag voor een belegering door ultralinks fascisme'. Zijn land is in de greep van agitatie, sabotage en radicalisme, betoogde hij. Een linkse samenzwering heeft de Amerikaanse samenleving klaarblijkelijk jarenlang van binnenuit uitgehold. En hij is de krachtige leider is die het land van het complot van linkse terreur bevrijdt.Daders van het kwaad Of het nou Duda is, of Erdogan, of Xi, of Orban, of Trump, hun methode voldoet aan de belangrijkste criteria van fascisme. Je wijst een bevolkingsgroep aan een oppositiepartij, Oeigoeren, Gülenisten, Democraten, het maakt niet echt uit als daders van al het kwaad, en je isoleert ze systematisch door ze te intimideren, te bedreigen en te bedelven onder scheldkanonnades. Het zijn communisten, of terroristen, of mediamagnaten, of louche speculanten, of separatisten, of agitators, of saboteurs, of fiscale dieven, of doodgewone zakkenvullers ze zijn altijd staatsvijanden, en er is een

Er was, voor het gelukkig snel groeiende leger gewetensvolle ondernemers, een perfecte storm nodig om Twitter, Facebook en Instagram de kaakslag te geven die de asociale media al zo lang te goed hadden. Een pandemie, een in het ravijn stortende economie en felle confrontaties over racisme perfecter kun je die storm niet krijgen.Fatsoenlijk bedrijf Het eerste bedrijf dat wakker schoot was Unilever , dat voorlopig een eind maakte aan adverteren op Twitter, Facebook en Instagram. Het gaf gehoor aan een oproep van de Amerikaanse Anti-Defamation League, een Joodse organisatie die zich inzet tegen antisemitisme, homofobie en racisme. Een trits grote bedrijven volgde: telecomgigant Verizon, kledingmerk North Face, Coca-Cola, Honda, Levis en Starbucks. Inmiddels kan je als fatsoenlijk bedrijf eigenlijk niet achterblijven, en dus niet stopt met adverteren op de asociale media. Beluister ook | Amerika Podcast | Land op slot, campagne van start Ik eindig deze dag vermoedelijk in eenzaamheid. Collegas, vrienden, fam